Freeze...

οκ, έχω ένα ιστολόγιο...σπάνια γράφω μου φαίνεται...γιατί το έχω τότε? για όταν αισθανθώ ότι θέλω να γράψω ή αν γίνει κάτι στη ζωή μου και προχωρήσει κι έχω κάτι να γράψω τότε.

είναι λες κι έχω παγώσει τη ζωή μου, μέχρι να τελειώσω με το βραχνά μου. Μέχρι τότε όμως, ακόμη κι εξόδους για ένα καφέ μαι φορά την εβδομάδα έχω κόψει. Και είναι λες και τιμωρώ τον εαυτό μου που δεν τελειώνει και παγώνω τη ζωή μου ακόμη πιο πολύ. Τώρα τελευταία φοβάμαι γι αυτή την ανοησία που κάνω και σκέφτομαι πως η ζωή μας τα φέρνει τόσο περίεργα που να δεις, αν και όταν ποτέ τελειώσω, δεν θα μπορέσω τελικά να κάνω αυτά που θέλω και τα έχω στο περίμενε.."Περίμενε να τελειώσει για να ζήσει όλα αυτά που ήθελε και τώρα πια δεν μπορεί", αυτό φοβάμαι ότι θα λένε.

Θέλω να πείσω τον εαυτό μου ότι σκέφτεται λίγο μακάβρια, καθότι drama queen, αλλά και να τον πείσω να δουλέψει ταχύτερα, μπας και ολοκληρώσουμε αυτή τη ριμάδα την εργασία και επανέλθω στον πρότερο εαυτό μου. Θα μου πεις: πάντα δεν θα έχεις κάτι που θα σε απασχολεί? θα συμφωνήσω, αλλά θέλω να πιστεύω πως δεν θα είναι έτσι όπως είναι τώρα τα πράγματα. Θέλω να γίνω πάλι ο παλιός καλός εαυτός μου, αυτό το πράγμα με έχει αλλοιώσει τόσο πολύ....αλλά πρέπει να το τελειώσω.. και με αυτές τις σκεψεις όμως δεν με βοηθάω και πάρα πολύ, αντίθετα το απεχθάνομαι και το αποφεύγω όλο και περισσότερο. Αλλά δεν έχω μάθει να αφήνω κάτι, να το παρατάω. Πρώτη φορά όμως, νιώθω ότι παλεύω για κάτι που δεν το θέλω τόσο, ώστε να έχω κάνει τόοοσες θυσίες και ουσιαστικά να βλέπω τη ζωή μου να περνά. Κι εγώ περιμένω πότε θα τελειώσω για να ξεκινήσω πάλι να ζω.... Δεν ξέρω...