Αποφάσισα να γράψω για ένα πρόβλημα που έχω και να ζητήσω συμβουλές, καταγραφή προσωπικών εμπειριών, κράξιμο..ό,τι θέτε γράψτε τέλος πάντων.
Το φλερτ... ε, ναι λοπόν..ωραίο πολύ ωραίο, ανεβαστικό, σου φτιάχνει τη διάθεση ρε παιδί μου, σου τονώνει την αυτοπεποίθηση και όλα τα ωραία!
Το "πρόβλημα" είναι πως ενώ γενικότερα είμαι κοινωνικός άνθρωπος - θα έλεγα - δεκτική στο φλερτ και μπορώ να πιάσω κουβέντα και να είμαι ευχάριστη κλπ κλπ...κάπου από ένα σημείο και μετά το χάνουμε... Δηλαδή, όταν νιώσω ότι το φλερτ παύει να είναι φλερτ στα όρια του γνωριζόμαστε, γελάμε κλπ και μπορεί ο άλλος να ζητήσει τηλέφωνο πχ. εκεί κάνω ένα τρελό πισωγύρισμα και είμαι σε φάση του προσπαθώ να το αποφύγω (!!!)
Δεν ξέρω γιατί χρυσό μου, κάτι φοβάμαι προφανώς...μπορεί να φταίει πως έχω γίνει τρελά ανασφαλής ή φοβάμαι μήπως δεν συνεχίσω να είμαι ευχάριστη...ξέρω κι εγώ???
Άσε που είμαι κι ενοχική και αισθάνομαι ψιλοάβολα αν νιώσω ότι γειώνω τον άλλον (ναι ναι ξέρω, θα μου πεις ασε μας κουκλίτσα μου..). Μήπως είμαι μπιτς?
Ααα, μπορεί να φταίει ότι δεν βγαίνω πολύ έξω? Μήπως χρειάζομαι εξάσκηση? Μήπως χρειάζομαι να μάθω τι θέλω με μεγαλύτερη σαφήνεια?
Μήπως απλά να χαλαρώσω και να συνεχίσω το φλερτ χωρίς ενοχές, αν δεν οδηγήσει πουθενά?
Μήπως τελικά το αναλύω πολύ..?
Το φλερτ... ε, ναι λοπόν..ωραίο πολύ ωραίο, ανεβαστικό, σου φτιάχνει τη διάθεση ρε παιδί μου, σου τονώνει την αυτοπεποίθηση και όλα τα ωραία!
Το "πρόβλημα" είναι πως ενώ γενικότερα είμαι κοινωνικός άνθρωπος - θα έλεγα - δεκτική στο φλερτ και μπορώ να πιάσω κουβέντα και να είμαι ευχάριστη κλπ κλπ...κάπου από ένα σημείο και μετά το χάνουμε... Δηλαδή, όταν νιώσω ότι το φλερτ παύει να είναι φλερτ στα όρια του γνωριζόμαστε, γελάμε κλπ και μπορεί ο άλλος να ζητήσει τηλέφωνο πχ. εκεί κάνω ένα τρελό πισωγύρισμα και είμαι σε φάση του προσπαθώ να το αποφύγω (!!!)
Δεν ξέρω γιατί χρυσό μου, κάτι φοβάμαι προφανώς...μπορεί να φταίει πως έχω γίνει τρελά ανασφαλής ή φοβάμαι μήπως δεν συνεχίσω να είμαι ευχάριστη...ξέρω κι εγώ???
Άσε που είμαι κι ενοχική και αισθάνομαι ψιλοάβολα αν νιώσω ότι γειώνω τον άλλον (ναι ναι ξέρω, θα μου πεις ασε μας κουκλίτσα μου..). Μήπως είμαι μπιτς?
Ααα, μπορεί να φταίει ότι δεν βγαίνω πολύ έξω? Μήπως χρειάζομαι εξάσκηση? Μήπως χρειάζομαι να μάθω τι θέλω με μεγαλύτερη σαφήνεια?
Μήπως απλά να χαλαρώσω και να συνεχίσω το φλερτ χωρίς ενοχές, αν δεν οδηγήσει πουθενά?
Μήπως τελικά το αναλύω πολύ..?