...μπερδεμένα συναισθήματα, σκόρπια εσωτερικά λόγια από εδώ κι από εκεί, εναλλαγή διαθέσεων, χαρμολύπη, ένας αχταρμάς σου λέω.
Κι εκεί που αποφασίζω πως δεν έχω τίποτα πια να γράψω στο φτωχικό μου μπλογκ (πόσο μερμυγκάκι μερικές φορές), μου έρχονται κατεβατό οι ιδέες, αλλά πάλι σκόρπιες, χωρίς συνοχή, άσχετες μεταξύ τους. Ανάμεσα σ' αυτές κι ένα παλιό άσμα της Βίσση με τον τίτλο "τρελαίνομαι"..τυχαίο..?
Θέματα προς συζήτηση:
Σεξ με τον πρώην: to be or not to be. Αυτό μπορώ και να το γενικεύσω σε σχέση/επανασύνδεση με τον πρώην. Και κάπου εδώ σκέφτομαι τον αγαπημένο Τρεμενς και την ευγενική αντιμετώπιση του θέματος σε σχέση με τον Π (συγνώμη που το δανείζομαι, το χρησιμοποιώ μόνο σα γενίκευση). Η απάντηση φαντάζομαι είναι μακριά κι αλάργα που λένε και στο χωριό μου, όχι απλά μακριά κι αγαπημένοι. Θα συμφωνήσω --μόνη μου τα λέω, μόνη μου απαντάω-- αλλά όταν δεν έχει προκύψει κάποια καινούρια συγκίνηση στη ζωή μου κι εξακολουθώ να βλέπω τον πρώην (ω, τι τύχη) κι επιπλέον ασχολούμαι/προσπαθώ να τελειώσω κάτι για το οποίο δεν έχω πια ιδιαίτερο κίνητρο, αλλά κρίμα να μην το ολοκληρώσω, μάλλον προσπαθώ να βάλω στη ζωή μου από μόνη μου κάτι σαν αλάτι (?)...στις πληγές, καθότι drama queen, μην ξεχνιόμαστε, ώστε να αποκτήσει ενδιαφέρον. Και τώρα που τα είπα όλα τα ανωτέρω και σε προβλημάτισα αγαπητέ αναγνώστη, να σημειώσω και να σε ξενερώσω πως η επανασύνδεση τύπου είναι δικό μου παραμύθιασμα για να βασανίζομαι, καθότι σου ανέφερα ότι είμαι drama queen, μαζοχίστρια όμως, δεν στο ανέφερα, ε? Μη μου πεις ότι ακόμη δεν έχεις πειστεί για το πόσο μου ταιριάζει το ανωτέρο κομμάτι της Αννούλας....
Είχα σκεφτεί και κάτι άλλο, αλλά με τούτα και με κείνα το ξέχασα, οπότε θα περάσω σε αυτό που θυμάμαι και με απασχολεί ή θα έπρεπε να με απασχολεί περισσότερο και πιο ενεργά από μια συνεχή σκέψη κι έννοια. Αυτό λοιπόν που πρέπει να ολοκληρώσω, αν έχεις διαβάσει και την προηγούμενη ανάρτηση --δεν θα καταλάβεις τι είναι, αλλά την ψυχολογία μου-- είναι ο μεγαλύτερος βραχνάς μου. Ξέρεις τι θέλω? Συμπαράσταση, αμέριστη, απεριόριστη συμπαράσταση. Και θα αναρωτηθείς αν οι δικοί μου δεν ενδιαφέρονται. Κι εγώ θα απαντήσω πως ναι και πάρα πολύ και όλα αυτά τα χρόνια. Κι είμαι ευγνώμων γι αυτό. Αλλά νιώθω ότι τους έχω κουράσει να είναι έτσι καλοί, να ενδιαφέρονται, να είναι δίπλα μου, να ρωτούν (αυτό έχει κουράσει κι εμένα, με αποτέλεσμα πολλές φορές να τσακώνομαι και να γίνομαι άδικη). Δεν είμαι αχάριστη, ούτε αγνώμων, το αναγνωρίζω. Ούτε άπληστη είμαι --θεωρώ-- που θα ζητήσω τώρα να μου δώσεις κι εσύ κουράγιο και λίγη από τη θετική σου ενέγεια. Δεν ξέρω γιατί, τώρα ζητάω κι από άτομα που δεν γνωρίζω, τώρα το λέω και σε άλλους πέραν των δικών μου. Δεν είναι ότι θέλω να κουράσω ακόμη περισσότερους, μάλλον έχω κουραστεί εγώ η ίδια από μια στάσιμη κατάσταση και προσπαθώ να την αλλάξω με να την μοιραστώ και με άλλους.
Νυστάζω και πρέπει να κάνω δουλειά...αύριο? ας ελπίσουμε...
Ευχαριστώ πάντως...
Κι εκεί που αποφασίζω πως δεν έχω τίποτα πια να γράψω στο φτωχικό μου μπλογκ (πόσο μερμυγκάκι μερικές φορές), μου έρχονται κατεβατό οι ιδέες, αλλά πάλι σκόρπιες, χωρίς συνοχή, άσχετες μεταξύ τους. Ανάμεσα σ' αυτές κι ένα παλιό άσμα της Βίσση με τον τίτλο "τρελαίνομαι"..τυχαίο..?
Θέματα προς συζήτηση:
Σεξ με τον πρώην: to be or not to be. Αυτό μπορώ και να το γενικεύσω σε σχέση/επανασύνδεση με τον πρώην. Και κάπου εδώ σκέφτομαι τον αγαπημένο Τρεμενς και την ευγενική αντιμετώπιση του θέματος σε σχέση με τον Π (συγνώμη που το δανείζομαι, το χρησιμοποιώ μόνο σα γενίκευση). Η απάντηση φαντάζομαι είναι μακριά κι αλάργα που λένε και στο χωριό μου, όχι απλά μακριά κι αγαπημένοι. Θα συμφωνήσω --μόνη μου τα λέω, μόνη μου απαντάω-- αλλά όταν δεν έχει προκύψει κάποια καινούρια συγκίνηση στη ζωή μου κι εξακολουθώ να βλέπω τον πρώην (ω, τι τύχη) κι επιπλέον ασχολούμαι/προσπαθώ να τελειώσω κάτι για το οποίο δεν έχω πια ιδιαίτερο κίνητρο, αλλά κρίμα να μην το ολοκληρώσω, μάλλον προσπαθώ να βάλω στη ζωή μου από μόνη μου κάτι σαν αλάτι (?)...στις πληγές, καθότι drama queen, μην ξεχνιόμαστε, ώστε να αποκτήσει ενδιαφέρον. Και τώρα που τα είπα όλα τα ανωτέρω και σε προβλημάτισα αγαπητέ αναγνώστη, να σημειώσω και να σε ξενερώσω πως η επανασύνδεση τύπου είναι δικό μου παραμύθιασμα για να βασανίζομαι, καθότι σου ανέφερα ότι είμαι drama queen, μαζοχίστρια όμως, δεν στο ανέφερα, ε? Μη μου πεις ότι ακόμη δεν έχεις πειστεί για το πόσο μου ταιριάζει το ανωτέρο κομμάτι της Αννούλας....
Είχα σκεφτεί και κάτι άλλο, αλλά με τούτα και με κείνα το ξέχασα, οπότε θα περάσω σε αυτό που θυμάμαι και με απασχολεί ή θα έπρεπε να με απασχολεί περισσότερο και πιο ενεργά από μια συνεχή σκέψη κι έννοια. Αυτό λοιπόν που πρέπει να ολοκληρώσω, αν έχεις διαβάσει και την προηγούμενη ανάρτηση --δεν θα καταλάβεις τι είναι, αλλά την ψυχολογία μου-- είναι ο μεγαλύτερος βραχνάς μου. Ξέρεις τι θέλω? Συμπαράσταση, αμέριστη, απεριόριστη συμπαράσταση. Και θα αναρωτηθείς αν οι δικοί μου δεν ενδιαφέρονται. Κι εγώ θα απαντήσω πως ναι και πάρα πολύ και όλα αυτά τα χρόνια. Κι είμαι ευγνώμων γι αυτό. Αλλά νιώθω ότι τους έχω κουράσει να είναι έτσι καλοί, να ενδιαφέρονται, να είναι δίπλα μου, να ρωτούν (αυτό έχει κουράσει κι εμένα, με αποτέλεσμα πολλές φορές να τσακώνομαι και να γίνομαι άδικη). Δεν είμαι αχάριστη, ούτε αγνώμων, το αναγνωρίζω. Ούτε άπληστη είμαι --θεωρώ-- που θα ζητήσω τώρα να μου δώσεις κι εσύ κουράγιο και λίγη από τη θετική σου ενέγεια. Δεν ξέρω γιατί, τώρα ζητάω κι από άτομα που δεν γνωρίζω, τώρα το λέω και σε άλλους πέραν των δικών μου. Δεν είναι ότι θέλω να κουράσω ακόμη περισσότερους, μάλλον έχω κουραστεί εγώ η ίδια από μια στάσιμη κατάσταση και προσπαθώ να την αλλάξω με να την μοιραστώ και με άλλους.
Νυστάζω και πρέπει να κάνω δουλειά...αύριο? ας ελπίσουμε...
Ευχαριστώ πάντως...
Σεξ με πρώην ναι, επανασύνδεση όχι, και σεξ μόνο υπό τον όρο ότι ότι γίνει θα τελειώσει εκεί. Ο πρώην δεν είναι πρωήν για πλάκα, είναι γιατί δεν πήγαινε, ναι; Ναι!
ΑπάντησηΔιαγραφήαχ, τρεμενς επειδη δεν με κοντρολαρω και πολυ καλα και δεν ξέρω κατά πόσο θα τελειώσει εκεί, μαλλον θα την αφήσω αυτή τη σκέψη και θα ψάξω άλλη πορτοκαλιά!!!
Διαγραφή