Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2013

Πέτυχε...

...το σκοπό του το Πνεύμα των Χριστουγέννων: τσακωνόμαστε όλοι με όλους! Τι? δεν είναι αυτό?
Α,  ναι.. ξέχασα.. αυτές τις ημέρες πρέπει να υποκρινόμαστε ότι είναι μέρες αγάπης και όλα πάνε καλά...
Κωλο-εγωισμός. Πόσο μαλάκες είμαστε οι άνθρωποι (δεν μιλάω εκ μέρους όλων - οι εξαιρέσεις πάντα υπάρχουν) και δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε. 
Το λέω και θα το ξαναπώ και θα το λέω: υγεία! Τόσο τετριμμένο κι όμως τόσο σημαντικό...και πόσο κρίμα που το ξεχνάμε συνεχώς. Για τους δικούς μου και όλο τον κόσμο..
Είμαι ό,τι να ναι...? Απλά τα παίρνω βαρέως? Μπορεί.. Ώρες ώρες προτιμώ να είμαι μόνη, στον κόσμο μου και χωρίς να έχω επαφή με κανέναν κι εσκεμμένα να μην μαθαίνω τίποτα για κανέναν και τίποτα. Ζόμπι..
Άντε και μια καλύτερη χρονιά να ευχηθώ..




ΥΓ1. Αυτή η ανάρτηση μορφοποιήθηκε πολλάκις μέχρι να πάρει την τελική της μορφή, γιατί δεν έχω λεφτά για το πρόστιμο που θα μου επέβαλε το ΕΣΡ, εξαιτίας του πλήθους των βωμολοχιών!!! Πέρα από την πλάκα, αυτό που με βοήθησε να ηρεμήσω και να μην αναρτήσω προηγούμενη βερσιον του κειμένου ήταν η μουσική. Τέλος.
ΥΓ2. Επειδή ήμουν ανάμεσα σε 2 τραγούδια θα αναρτήσω και το δεύτερο:

 

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013

Gone with the wind...

Δεν είναι ότι με πιάνει κατάθλιψη λόγω εορτών. Είναι που απλά είμαι έτσι συνέχεια. Πώς; Αλλοπρόσαλη. Μια έτσι μια γιουβέτσι... Απλά έτυχε να κάνω τώρα ανάρτηση και συμπίπτει με την εορταστική περίοδο.
Έτσι που λες...μια πάνω μια κάτω, σκέτος ανελκυστήρας η διάθεση, από αυτούς τους σύγχρονους όμως, ξέρεις, που από τον δέκατο όροφο φτάνεις στο ισόγειο μέχρι να πεις "frohe Weihnachten" (= καλά χριστούγεννα, για να είμαστε και στο κλίμα).
Όμως να ξέρεις ότι θα ακολουθήσω τη συμβουλή του παππού στη διαφήμιση που λεει "να πατε αλλού". Θα φύγω. Θα παω να δω τους γονέους που λέει κι ένας φίλος μου από την Κρήτη. Αχ, η. Κρήτη..
Τώρα που ειπα Κρήτη, τις προάλλες είχε έκθεση στο Σύνταγμα με αγροτικά προιόντα και κατά βάση από Κρήτη μεριά. Μπαίνω κι εγώ μέσα να χαζέψω και στο πρώτο περίπτερο, που είχε κ κόσμο, ακούω ένα κρητίκαρο να μου φωνάζει "κοπελιά" κ να μου δίνει ένα φυλλάδιο με τη διεύθυνση του μαγαζιού που έχουν ανοίξει στην Αθήνα. Κ όταν λέμε για Κρητίκαρο, εννοούμε ένα ψηλό καστανό παλικάρι. Εγώ τώρα γιατί τρόμαξα/ντράπηκα πήρα το φυλλάδιο κι έφυγα...δν ξέρω. Το έλεγα στον φίλο μου από Κρήτη και είχε ξεραθεί στα γέλια με την φυγή μου. Μα, του λέω, δν έχω συνηθίσει να έχω επαφές με άντρες.
Με αυτό δν εννοώ πως δεν έχω επαφές με άντρες γενικότερα, απλά είναι που μάλλον οι άντρες οου συναναστρέφομαι είτε έχουν ψιλοπαιδιάστικη συμπεριφορά ή είναι μεν μεγάλοι αλλά τόσο μαμούχαλοι.
Πριν κατηγορηθώ ότι είμαι απόλυτη, να σημειώσω πως παραδέχομαι πως 1. Έχω παραξενέψει 2. Δν έχω μεγάλη επαφή με τον έξω κόσμο ή με νέο κόσμο πέρα από αυτούς που ήδη ξέρω. Επίσης θα μου πείτε πού κατάλαβες ρε σαίνι ότι ο κρητίκαρος είναι άντρας; Ε, εντάξει, τι να πω... Αυτή την εντύπωση εξέλαβα! Αν είμαι κ τελείως χαιβάνι...νομίζω κάπως μου κόβει ακόμη...
Τέσπα...δν ξέρω πως προέκυψε αυτό με τον τυπά..α, ναι απο τον φίλο μου από την Κρήτη. Έτσι που λέτε. Θα φύγω. Αλλά έχω δουλειά τουτέστιν διάβασμα. Κι αν πάω στα πάτρια, πολύ φοβάμαι ότι δν θα κάνω τίποτα... Ουφ, δν μπορώ να το αναλύσω αυτό. Προτιμώ να αναλύω τη συμπεριφορά των ανδρών. Ή ακόμη καλύτερα τη δικιά μου!
Προς το παρόν θα πέσω για ύπνο. Με κούρασε η προσπάθεια αναρτησης από το κινητό... Πισί κ πάλι πισι..
Φανταστείτε το κλείσιμο της ανάρτησης με ένα χριστουγενιάτικο τραγούδι. Όποιο θέτε...
Να βάλω κάποια δική μου επιλογή μέσω κινητού...χαχαχαχα...εδω γελάμε.
Καλές γιορτές!!!

Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013

Ευκαιρία...

...ήταν η πρόσκληση της αγαπητής Αθηνάς να ξεσκουριάσουμε/ξαραχνιάσουμε/ξελαμπικάρουμε σε τούτο εδώ το βλογ! Αλλά βρε καλή μου, 10λόγους να μην δεχτώ άνδρα στη ζωή μου?? Δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε έναν! ...καλά, ψέμματα...φυσικά και μπορώ να σκεφτώ, αλλά σκέφτομαι να πρωτοτυπήσω (τρομάρα μου) και να παραθέσω σε 10 κομμάτια τον εξής έναν και πιο βασικό:
  1. να
  2. μην
  3. με
  4. σ
  5. έ
  6. β
  7. ε
  8. τ
  9. α
  10. ι
Και φυσικά, φαντάζομαι ότι ισχύει και το αντίθετο, δλδ από την πλευρά των αντρών.

Ουφ! χαίρομαι όταν είμαι εντάξει στις υποχρεώσεις μου και παράλληλα δεν δυσαρεστώ και το ανδρικό κοινό μου... Μπάτλερ, πόσοι άνδρες μου είπες ότι είναι στο αγαπημένο μου κοινό? πάνω από ενενήντα πέντε? ΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ? ΠΟΣΟΙ ΕΙΝΑΙ?? ΣΑΡΑΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΦΥΛΟΥ????

Φτου μου!!! Λαμπρά!!! Αφού δεν γράφω (όποτε γράφω...δεν θέλω σχόλια) μόνη μου, μια χαρά είμαστε!!

Κι ένα τραγουδάκι που μου έχει κολλήσει όλη μέρα σήμερα...ελπίζω να κολλήσει σε κανέναν άλλο, για να φύγει από μένα (σατανικό, ε?)