Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012

I have a "vrachna"....

.... (βραχνά ελληνιστί) κρυμμένο στης καρδιάς τα βάθη... Μπορώ να το πω και μελωδικά κατά το γνωστό άσμα της αείμνηστης Αλίκης Βουγιουκλάκη "έχω ένα μυστικό"!!

Και να βλέπω το τέλος να έρχεται, να φύγει από πάνω μου αυτός ο βραχνάς, να μπαίνω στην τελική ευθεία και να μην μπορώ να τερματίσω... Κι όσο περισσότερο να πλησιάζει η τελική προθεσμία, τόσο μεγαλύτερη αναβλητικότητα να με πιάνει. Κι απλά περνούν οι μέρες, το άγχος γίνεται μεγαλύτερο, η αγωνία εντονότερη και η παγωμάρα πιο...παγωμένη!

Το ξέρω πως δεν υπάρχουν, αλλά θέλω το μαγικό κουμπί να το πατήσω και να τελειώσει αυτό το πράγμα όσο πιο ανώδυνα γίνεται. Ή ας γίνει το άλλο: να το πατήσω και να μπορέσω να συγκεντρωθώ 100% ώστε να ολοκληρώνουμε ρε παιδιά...

Μέχρι τότε θα τραγουδώ αυτό:


4 σχόλια:

  1. Κάνε λίιιιιγο κουράγιο ακόμα και θα φύγει, που θα πάει ο άτιμος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχ, αυτο προσπαθώ να πω στον εαυτό μου, αλλά δυσκολεύεται να πειστεί... :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καινουργιο μπλογκ? τελεια! όλα καλα θα πανε μην ανησυχείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή