Κυριακή 4 Μαΐου 2014

Το βλέπεις....

...έρχεται, πλησιάζει το τέλος και είσαι ανήμπορος να κάνεις κάτι, να προστατεύσεις τον άνθρωπό σου που πονά... Ένας μικρός θάνατος. Έτσι δεν λένε τον χωρισμό; Ένα μικρό θανατο...
Και λυπάσαι, στενοχωριέσαι, σαν τρίτος βλέπεις τα πραγματα , κάπως πιο αντικειμενικά...(μπορείς; Ο ένας εμπλεκόμενος ειμαι η αδερφή σου).
Και σκέφτεσαι γιατί; Πώς; Το παιδί; Τι φταίει αυτο; Γιατι να στενοχωριέται και να περνά αυτή τη δοκιμασία; Θα το σημαδέψει; Θα το ξεπεράσει; Γιατί οι γονείς πια δεν το βλέπουν. Πλέον ο εγωισμός κάνει κουμάντο...;
Πονάω!!! Πονάω πολύ που δεν μπορώ να κάνω τίποτα!!!  Πονάω που δεν μπορώ να φτιάξω τα πράγματα! Πονάω που βλέπω την αδερφή μου να κλαίει! Πονάω που βλέπω τους γονείς μου μες στη στενοχώρια γιατί βλέπουν την κόρη τους να υποφέρει!
Πώς σταματά ο πόνος;
Πώς...

6 σχόλια:

  1. Μέσα στην ζωή είναι όλα, και τα καλά και τα άσχημα. Τόσο η αδελφή σου, όσο και το παιδί, θα το ξεπεράσουν σίγουρα. Ο χρόνος όλα τα φτιάχνει. Καλή σου μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δύσκολες καταστάσεις, αλλά κάποια στιγμή όλα θα εξομαλυνθούν και θα πάρουν τον δρόμο τους. Τα χειρότερα είναι για το παιδί και εκεί είναι που οφείλουν οι γονείς να επιδείξουν ώριμη συμπεριφορά για να ησυχάσουν όσο γίνεται την αγωνία του.
    Τώρα εσύ πώς να βοηθήσεις την αδελφή σου; Τι άλλο μπορείς να κάνεις εκτός από το να είσαι δίπλα της όποτε θέλει μα μιλήσει γι' αυτά που την πονούν; Δεν ξέρω... Μακάρι να διευθετηθούν όσο γίνεται καλύτερα τα πράγματα... Καλή δύναμη σας εύχομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο χρόνος σταματάει τον πόνο... Εσείς χρειάζεται να κάνετε λίγο υπομονή και να αντέξετε αυτή τη νέα κατάσταση...
    Είναι ένας μικρός θάνατος, αλλά ταυτόχρονα είναι και μια νέα αρχή. Έτσι πρέπει να το δείτε, με αισιοδοξία για τα καλά που επιφυλάσσει το μέλλον για όλους σας!
    Κουράγιο και δύναμη! Ο πόνος θα περάσει...
    Εύχομαι τα καλύτερα από 'δω και πέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τα βλέπεις φρικτά τώρα και είναι φυσικό, είσαι μέρος του πόνου......είναι η αδερφή σου, το παιδί, οι γονείς σου.....
    Ξέρεις όμως πως δεν είναι η πρώτη παρόμοια ιστορία, ούτε(δυστυχώς)η τελευταία.
    Οταν περάσει κάποιος καιρός, θα μπορέσεις ν' αποστασιωποιηθείς και θα νιώσεις καλύτερα.
    Χρειάζεσαι δύναμη και υπομονή.
    Λυπάμαι πολύ που είσαι τόσο ευαίσθητη και πονάς περισσότερο.
    Θα περάσει όμως και αυτό.
    Κουράγιο......

    Φιλάκια πολλά:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Στήριξε την αδερφούλα σου και ελπίζω όλα να πάνε καλά για το καλό του παιδιού! Να θυμάσαι όμως ότι το καλό του παιδιού δεν είναι πάντα να είναι μαζί οι γονείς του! Ας είναι ευτυχισμένοι και ας είναι χώρια....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. χωρισμος ειναι ,θα περασει μεχρι να πει κυμινο..
    Καλως σε βρηκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή