Έτσι...

...γιατί βαριέμαι!

Ήταν και η τελευταία ανάρτηση του προηγούμενου έτους τέζα αρνητική και είπα να ξεκινήσω να γράφω κάτι πιο ανέμελο (πες το και βαριεστημένο) για το ποδαρικό. Με το δεξί! Τρελό ποδαρικό!!

Η νέα χρονιά, λοιπόν, με βρήκε να κουβαλάω ένα ψιλοκρύωμα, δηλαδή ένα ελαφρύ πονόλαιμο, που όχι μόνο τον έχω μέχρι σήμερα, αλλά το έχω καλλιεργήσει κι έχουμε φτάσει σε άλλα επίπεδα. Πλέον μπορώ να κάνω καριέρα σέξυ νταλικιέρη σε ροζ γραμμές. Το μόνο που με προβληματίζει είναι ο ξερόβηχας και πώς θα τον εντάξω στο παιχνίδι...ας είναι, κάτι θα σκεφτώ...προτάσεις καλοδεχούμενες.

Διάβασα ότι η η 6η Ιανουαρίου είναι η μέρα του χρόνου με τα μεγαλύτερα ποσοστά κατάθλιψης κι αυτό οφείλεται στο ότι τελειώνουν οι γιορτές κι επιστρέφει ο κόσμος στις δουλειές του. Η Ελλάδα λογικά πρέπει να εριξε τα ποσοστά αυτά, μιας και η 6η Ιανουαρίου είναι ημέρα αργίας λόγω Θεοφανίων. Επομένως, στη χώρα μας περιμένει κανείς ότι η 7η Ιανουρίου θα αντικαθιστά επάξια την ημέρα με τα μεγαλύτερα ποσοστά κατάθλιψης στην Ελλάδα..... 

Χα! Κι όμως! Όταν είσαι παιχτούρα, τα λαμβάνεις όλα υπόψη φίλε μου! Η κατάθλιψη μοιράζεται στον πληθυσμό της χώρας, γιατί μπορεί η 7η να είναι μεν εργάσιμη, ΩΣΤΟΣΟ, τα σχολεία είναι κλειστά!!! Άρα ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού, που είναι οι μαθητές συνεχίζουν αμέριμνοι...για μια ημέρα. 

To sum up, το 2014 ξεκίνησε με μια ψιλοιωσούλα κι ένα χοντροκάψιμο εγκεφαλικών κυττάρων....το τελευταίο πρέπει να το προσέξω ιδιαίτερα, γιατί πόσα να μείνουν στο τέλος!

Στόχοι για το 2014: να τελειώσω με το βραχνά (κάτι παλιά δικά μου, τα είχα αναφέρει, πού να ψάχνεις τώρα...), να ερωτευτώ, να ταξιδέψω όσο πιο πολύ μπορώ, να γυμναστώ...με κάποιον τρόπο τελοσπάντων, να κολυμπήσω πολύ στη θάλασσα και να φάω όσο πιο πολύ ήλιο μπορώ το καλοκαίρι, να έχω χρόνο, να με γνωρίσω καλύτερα, να μπορώ να διαχειρίζομαι καταστάσεις, να κάνω πράγματα που με γεμίζουν...εγωκεντρικά? 

Οκ..και να μην κάνω τα παραπάνω... υγεία μόνο ρε!