Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο.

Τέλος. Κι εγώ χρειάζομαι ένα μπερντάκι!!!
Μα ρε παιδιά, πόσο ανισόρροπος μπορεί να γίνει κάποιος? ΔΕΝ ΜΕ ΑΝΤΕΧΩ!!!
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες...η συνήθης έμμονη ιδέα...δεν φεύγει τόσο εύκολα τελικά..απλά πάει κι έρχεται για να μου σπάει τα νεύρα...

Κι εκεί που λέω ότι είμαι μια χαρά, τσουπ, κάτι γίνεται πάλι...αι σιχτιρ..

Θέλω κάποια πράγματα να μείνουν στο παρελθόν, εκεί, απλά αποθηκευμένα και σκονισμένα, σε κούτες κλειστές και ξεχασμένες. Να επανέλθει πλήρως ο εαυτός μου και να ζήσει με ανθρώπους που τον αγαπούν και θέλουν το καλό του. Με ανθρώπους με τους οποίους θα θέλω να γίνομαι συνεχώς καλύτερη σαν άνθρωπος και θα περνάω καλά.

Οκ, έχω στη ζωή μου ευτυχώς τέτοιους ανθρώπους, αλλά μου λείπει μια υγιής σχέση..μάλλον..
Και μην ξεχνάμε κάτι σημαντικό: πόσο drama queen είμαι (και μαζοχίστρια). :)

Σας ευχαριστώ για ακόμη μια φορά που υπομένετε τη μιζέρια μου!!!!
Μήπως τελικά να με αποδεχτώ ως μίζερη? χαχα! μπορεί και να γίνω ευτυχισμένη!! (αχ, τι λέω πάλι)

Ας συνεχίσω τη δουλειά μου τώρα, γιατί προβλέπεται τρελό ξενύχτι....