Me, myself and I..

Αυτά που ακολουθούν είναι σκόρπιες, μπερδεμένες σκέψεις που αφορούν..εμένα...έχω καταλήξει χαριτολογώντας με τους φίλους μου ότι είμαι το αγαπημένο μου θέμα! Όχι πάντα ευχάριστο όμως...

Ευτυχώς που έχω και τους φίλους βλογερς και ξεχνάω διάφορα ασήμαντα κυρίως θέματα που με απασχολούν. Τα σημαντικά τα ξεχνώ έτσι κι αλλιώς...δυστυχώς...γιατί αν με απασχολούσαν τα σημαντικά, δεν θα είχα χρόνο να σπαταλώ φαιά ουσία με τα ασήμαντα, που με χαλούν κιόλας.

Νιώθω ότι έχω χαζέψει κι επίσης έχω ξεχάσει να μιλάω και να χρησιμοποιώ την ελληνική γλώσσα όπως παλαιότερα. Μα είναι δυνατόν?? 

Η αυτοεκτίμησή μου έχει πιάσει πάτο...έχει ανέβει δηλαδή! Πριν έσκαβα κάτω από αυτόν για να τη βρω. 

Πάντα θεωρούσα ότι ήμουν ρεαλίστρια (κάποιοι φίλοι παραφράζουν αυτό το χαρακτηριστικό μου και θεωρούν ότι είμαι απλά αρνητική!!!). Τον τελευταίο ειδικά χρόνο τους δίνω δίκιο...Πλέον δεν είμαι ρεαλίστρια, είμαι αρνητική...και όχι, δεν μου έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου!

Εκτός από αρνητική, έχω γίνει και γκρινιάρα...ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ!

Έχω ακουλουθήσει (σχεδόν) τις συμβουλές των φίλων βλογερς από την προηγούμενη ανάρτηση! κι έχουν δίκιο..ΟΛΟΙ! Απλά να επισημάνω ότι η συμβουλή της φίλης quaintrelle dandy αποδίδει, γιατί όντως το διάβασμα ωθεί το μυαλό να στροφάρει κάπως...ακόμη όχι με όλη την υποδύναμη, αλλά έχουν ξεκινήσει οι μηχανές...ε, κάπου κάπου μπαίνει και η όπισθεν κι άντε πάλι ξανα μανα από την αρχή...!!

Εξακολουθώ να είμαι ανισόρροπη (ναι, για μια ακόμη φορά θα αναφερθώ στο χωρισμό μου..κόλλημα): εκεί που κάνω το σταυρό μου που ξύπνησα και αποφάσισα να χωρίσω, τσαντίζομαι όταν βλέποντας κάποια αλλαγή στη διάθεση του πρώην, σκέφτομαι ότι ίσως και να έχει βρει γκόμενα...(ΣΣ δεν μπορώ να αποφύγω να τον βλέπω κάθε εβδομάδα)

Δεν έχω βρει ακόμη τον εαυτό μου...(πού σκ@τ@ έχω πάει?)

 Μου είπε ένας φίλος μου ότι του είπε ένας φίλος του: "Περνάω καλά με τον εαυτό μου, γιατί έχω γίνει και γ@μώ τα άτομα!!" Η συμβουλή/προτροπή του φίλου μου μετά από αυτή την ατάκα είναι πως πρέπει να επανέλθω και να κάνω πράγματα για μένα που θα με κάνουν να νιώθω καλά...Συμφωνώ..που δεν τα κάνω όμως??? Έχω διάβασμα ρε παιδιά και αυτό το συνεχές άγχος κι έννοια, δεν μου επιτρέπουν να ακολουθήσω αυτή τη συμβουλή στο έπακρο!!!

Ένα σύντομο διάλειμμα

Κι επανέρχομαι...

Τσαντίζομαι που κάθομαι κι ασχολούμαι με την "ιδέα" του πρώην και δεν βρίσκω κανένα νόημα... και τσαντίζομαι που ενώ όντως δεν βρίσκω κανένα νόημα, κάθομαι κι ασχολούμαι..για ν'ασχολούμαι? Τι βλακείες...

Νομίζω ότι κάθομαι και κλαίγομαι, απλά για να κλαίγομαι πια..Παλαιότερα έβρισκα νόημα, τώρα όχι...Λες και είναι μια συνήθεια... 

Επίσης πάντα έλεγα ότι θέλω να ζήσω τη ζωή μου...ακόμη αυτό λέω! Να δω πότε θα το κάνω...Είναι λες κι έχω κάποιες ατάκες για τη ζωή που λέω ότι θα ακολουθήσω, αλλά τελικά δεν το κάνω και μάλιστα κάνω τα αντίθετα που υποτίθεται ότι θεωρώ πως είναι μίζερα..

Τι στο δι@λο? Έρμαιο είμαι? Ήμουν έτσι ή απέκτησα πολλά ψυχολογικά από την τελευταία σχέση?

Προβληματιζόμουν αν θα τα έγραφα αυτά, γιατί τελευταία, κουρασμένη η ίδια από τη μιζέρια που με δέρνει, αισθάνομαι τύψεις και άσχημα ότι κουράζω όσους με ακούν ή όσους με διαβάζουν...αλλά ρε παιδιά, δεν υπάρχουν λεφτά για ψυχολόγο!!!! Όταν υπάρχει η free ψυχοθεραπεία/βλογινγ, το σκέφτεσαι παραπάνω...(λες να έχω γίνει και τσιγγούνα? έγώ το λέω καλή διαχείριση των οικονομικών, οι κακοπροαίρετοι τσιφουτίαση).

Μου τη δίνει (σαν αλλος γκρινιάρης) που αυτό το βλογ είναι μες στη μαυρίλα...Αλλά πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα ανθίσει κι εδώ μια λεμονιά (σαν άλλη Βουγιουκλάκη).

Α, επίσης νιώθω κι άσχημα που διαβάζω και βλέπω να γίνονται γύρω μου και δίπλα μου του κόσμου τα δεινά κι εγώ να κλαίγομαι για το τίποτα...

Ταύτα και μένω...